خانه زی، هاستلی در شاعرانه‌ترین خیابان تهران قدیم

 خانه زی، هاستلی در شاعرانه‌ترین خیابان تهران قدیم

سجاد یزدانی

خانه‌ای  با پنجره‌های فیروزه‌ای و طاق‌های گرد ایرانی‌اش‌، خانه‌ای که هر روز با خورشید آسمان طلوع می‌کند.

در هر طبقه‌اش هنوز ذوق معماران خانه به جای مانده تا همچنان تو را شگفت زده و شیفته‌ی هنرشان کنند.

خانه‌ای که متعلق به روزگاران تهران قدیم است. همان روزگارانی که خیابان‌ها، کوچه‌ها و خانه‌ها راوی داستان‌های‌ آدم‌های این شهر بودند.

خانه فرهنگ زی (Zee Culture House)  از جنس خانه‌هایی است، که در غبار فراموشی

و گم گشتگی ما در لحظات فریبنده‌ی دنیای مدرن هم چنان ایستاده‌اند.

ایستاده‌اند برای روزی که ما دل تنگ هویت واقعی خانه‌های پدران خویش شویم تا برایمان از هنر و اصالت روایت کنند.

این هفته در خانه فرهنگ زی مهمان هستیم . خانه‌ای با قدمتی هفتاد ساله که توسط گروهی از جوانان هنرمند

و هنردوست این سرزمین دوباره زنده شده است تا این بار هویت و فرهنگ واقعی تهران قدیم

را به مسافران و توریست‌های که مهمان کشور ایران می‌شوند، معرفی کنند.

بهترین مسیر رفت و آمد به خانه زی

همان ذوق و شوقی را دارم که ده سال پیش هنگام رفتن به میدان انقلاب داشتم.

سوار اتوبوس خط شماره 102 (میدان آزادی_ پایانه خاوران) می‌شوم.

این بار همراه با شوق دیدن کتاب‌ فروشی‌ها،کافه‌های خیابان انقلاب،

سر در دانشگاه تهران و گم شدن در هیاهو و پویایی همیشگی آدم‌ها در این خیابان،

برای دیدن خانه تاریخی هفتاد ساله زی لحظه شماری می‌کنم.

نشانی خانه زی: 

خیابان فلسطین، خیابان لبافی نژاد، کوچه پارسا باقری، پلاک 2

برای بازید خانه فرهنگ زی در روزهای اول هفته  شما می‌توانید در ایستگاه تئاتر شهر

که در خط 3 ( قائم- آزادگان) و 4 ( ارم سبز- کلاهدوز) متروی تهران قرار گرفته است پیاده شوید.

فاصله رسیدن از ایستگاه تئاتر شهر تا خانه‌ی فرهنگ زی 10 دقیقه است. هم چنین شما می‌توانید

از ایستگاه اتوبوس چهار راه ولیعصر با استفاده از خط 107 ( پایانه تجریش_ میدان راه‌ آهن)

یا ایستگاه اتوبوس دانشگاه تهران خط 102 ( پایانه آزادی- پایانه خاوران) خود را به خانه فرهنگ زی برسانید.

فاصله‌ی ایستگاه دانشگاه تهران تا خانه فرهنگ زی نزدیک 5 دقیقه است.

مسیری که می‌توان برای آمدن با ماشین شخصی انتخاب کرد: خیابان انقلاب، خیابان فلسطین جنوبی،

خیابان لبافی نژآد و در نهایت کوچه پارسا است.

خیابان فلسطین شاعرانه‌ترین خیابان تهران قدیم

چند برگ از درختان چنار با رقصی آرام در جوی آب افتاد. به رهگذاران اطرافم نگاهی می‌اندازم.

با خودم فکر می‌کنم آیا آن‌ها نیز متوجه‌ی این صحنه‌ی زیبا شدند؟

در میانه‌ی راه نگاهم به خانه‌ای قدیمی می‌افتد که با نمای آجری زهوار در رفته و شیشه‌های شکسته‌اش

خبر از این دارد که سالهاست خالی از سکنه است.

با این که چهره‌ی غمگینی دارد اما هنوز هم زیباست.  چهره‌ی خانه‌ی فرهنگ زی را تجسم می‌کنم.

چیزی به رسیدن نمانده است. از شلوغی کمی دور شده‌ام. خیابان کم کم شکل یک محله آرام مسکونی را به خود می‌گیرد.

 خیابان فلسطین، خیابانی شمالی-جنوبی در مرکز تهران است که پیش از انقلاب اسلامی، خیابان کاخ نامیده می‌شد.

• این خیابان به ترتیب از شمال به جنوب با بلوار کشاورز، خیابان طالقانی (میدان فلسطین)، خیابان انقلاب، خیابان جمهوری و خیابان پاستور تقاطع دارد.

• خیابان فلسطین یا کاخ علاوه بر نقش اولیه و مهم خود در سیاست که تبدیل به محل زندگی وزیران و وکیلان می‌شود

یکی از خیابان‌های مهم فرهنگی و تجاری تهران نیز است.

وجود سینماها؛ کافه‌ها، دانشگاه‌ها و کتاب فروشی ها متعدد از زمان شکل گیری خیابان تا امروز تایید کننده این مطلب است.

• خیابان فلسطین به خاطر موقعیت خاص سیاسی و فرهنگی خود از زمان گذشته تا به امروز نقش مهمی در باز گویی تاریخ شهر تهران دارد.

سجاد یزدانی

اهداف و برنامه‌های خانه زی

آقای سرمد اعظامی به همراه خانم مهبان جلالی برنامه‌شان را برای زنده کردن و معرفی فرهنگ تهران قدیم در قالب فعالیت‌های زیر آغاز کرده‌اند:
ایده اولیه مرمت یک خانه که مربوط به تهران قدیم باشد با آغاز جستجو و بازدید از خانه‌های قدیمی تهران از دو سال پیش آغاز می‌شود.

شروع مرمت خانه و تولد خانه‌ فرهنگ زی با قسمت‌های مختلف هاستل، کافه، آرت شاپ 

خانه فرهنگ زی با درجه کیفی بسیار بالا از ماه پیش میزبان مسافران و توریست‌ از کشورهای مختلف بوده است که تحسین و استقبال گسترده مهمان‌های خود را نیز به همراه داشته است.

تبادل فرهنگی، معرفی فرهنگ معماری، موسیقی، غذایی و جنبه‌های شگفت انگیز دیگر ایران و تهران به دنیا

برگزاری رویدادهای فرهنگی مربوط به تهران قدیم برای علاقمندان و دوستداران فرهنگ و معماری قدیم تهران

و کلی اتفاقات خوب فرهنگی دیگر که به گقته مدیر داخلی مجموعه به زودی در راه است.

لحظه خداحافظی کم کم فرا می‌رسد. دوست دارم یکی از پنجره‌های فیروزه‌ای این خانه را برای آپارتمان کوچکم ببرم.

تا مثل این ساختمان فقط به دیوار اتاقم بچسبانمش حتی اگر قرار باشد آن را از درون خانه‌‌ام نبینم.

محسن صالحی

0 Reviews

Write a Review

Related post

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *